Jezioro Solińskie

Jezioro Solińskie, popularnie zwane też Zalewem Solińskim, powstało po wybudowaniu zapory w Solinie - Zabrodziu w wyniku spiętrzenia wód Sanu i Solinki. Zapora ta powstała w 1968 roku, ma 664 metry długości i ponad 60 metrów wysokości i jest najwyższą zaporą w Polsce.

Średnia głębokość Jeziora Solińskiego wynosi 25 m, natomiast wspomniane 60 m jest przy zaporze. Długość Jeziora Solińskiego wynosi ponad 26 km, a długość linii brzegowej aż 150km. Tak czyste i malowniczo położone jezioro górskie przyciąga wielu żeglarzy, wędkarzy i wielbicieli odpoczynku na wodzie. Po zalewie kursują statki spacerowe z Soliny i statek Tramp z Polańczyka. Dzięki nim możemy poznać najciekawsze zakątki tego malowniczego akwenu. Wciskające się licznymi fiordami w otaczające wzgórza górskie jezioro dostarczy nam wielu emocji z odkrywania piękna.

Na zalewie znajdują się trzy wyspy: Duża, Skalista oraz Mała - zwana Zajęczą. Natomiast przy wyjątkowo niskim stanie wody wynurza się wyspa, zwana Zjawą. Niemal od samego początku istnienia zapora posłużyła do koncentracji bazy wypoczynkowo - rekreacyjnej.

Pobliskie ośrodki wczasowe dysponują własną przystanią i sprzętem pływającym. Możemy więc wypożyczać kajaki, łódki, żaglówki i rowerki wodne z Solinie, Myczkowcach,Polańczyku, Jaworze, Teleśnicy Oszwarowej, Chrewcie, Rajskiem, Zawozie czy Wołkowyi. Sezon żeglarski na Jeziorze Solińskim trwa od maja do listopada, przy czym najlepsze żeglowanie ze względu na wiatr jest w maju i czerwcu oraz we wrześniu i październiku.

Jeśli chcemy przejść pieszo z plecakiem wokół jeziora, możemy poznać nieznane zakamarki bieszczadzkiej krainy. Choć nie ma wokół jeziora wytyczonych szlaków spacerowych, to wielbiciele intymnego kontaktu z naturą wybierają tę formę często. Taka wyprawa wokół Jeziora Solińskiego zajmie nam 6 dni i pozwoli na podziwianie osobliwości jego otoczenia; opuszczonych wsi, bogactwa flory i fauny.